...

«Եթե վարչապետը հայտարարում է, որ այս սկիզբը իրեն բավարարում է, եկեք ընդունենք, որ հրաշալի է». Սերգեյ Բագրատյան

«Եթե վարչապետը հայտարարում է, որ այս սկիզբը իրեն բավարարում է, եկեք ընդունենք, որ հրաշալի է». Սերգեյ Բագրատյան

«ՉԻ» զրուցակիցն է ԱԺ ԲՀԿ խմբակցության պատգամավոր Սերգեյ Բագրատյանը:

- Պարոն Բագրատյան, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել էր, որ փայլուն տնտեսական տարի ենք սկսել և այն էլ՝ բարձր տնտեսական նոտայով: Տնտեսական ակտիվության աճը, օրինակ, կազմել է 8,9 տոկոս: Ի՞նչ կասեք այս մասին:

- Պետք է ընդգծեմ, որ 8,9 % տնտեսական աճը, իրոք, բարձր ցուցանիշ է, ուղղակի մնում է հասկանալ, թե ընդհանրապես ինչի հետ ես համեմատում: Համաշխարհային զարգացման տենդենցը 2019 թվականի արդյունքներով միջինը 3,4 տոկոս է, Հայաստանում՝ 8,9, այսինքն՝ եռակի բարձր:

- Այդ ցուցանիշը որքանո՞վ է իրատեսական, և որքանո՞վ է արդարացված 2020 թվականի մեկնարկը «փայլուն» գնահատելը:

- Կարող ես հրաշալի մեկնարկ համարել, կարող ես ընդհանրապես ցածր գնահատել. դա կախված է գնահատման քո ցուցանիշից: Ես գտնում եմ, որ դա բավարար չէ, բայց Նիկոլ Փաշինյանը գտնում է, որ բավարարից մի բան էլ բարձր է: Եթե երկրի ղեկավարը հայտարարում է, որ դա փայլուն ցուցանիշ է, փայլուն մեկնարկ է, հավանաբար նա նախատեսում է, որ մյուս տարի շատ ավելին կլինի, հաջորդ տարի՝ ավելին: Եթե այդպես դիտարկենք, իհարկե, փայլուն սկիզբ է: Եթե դիտարկենք, որ հաջորդ տարի դրա կես է լինելու, կլինի վատ սկիզբ: Պետք է հասկանանք կառուցվածքը և այն, թե ինչի վրա է հիմնված այդ լավատեսությունը: Յուրաքանչյուրս մեր տնտեսության մեջ, մեր տանը երբ մեր ծրագրածից ավելի արդյունք ենք ստանում, բնականաբար դա մեզ ոգևորում է: Իսկ եթե մյուս տարի այդքան գումար չենք աշխատելու, սկսում ենք խնայել: Հիմա, եթե վարչապետը հայտարարում է, որ այս սկիզբը իրեն բավարարում է, եկեք ընդունենք, որ հրաշալի է: 

- Դուք՝ որպես տնտեսագետ, կիսո՞ւմ եք վարչապետի լավատեսությունը:

- Եթե տնտեսության կառուցվածքն ամբողջությամբ ներառական է, այսինքն՝ վերաբաշխումը հանրության մեջ ամբողջությամբ կատարյալ է, ուրեմն շատ լավ է: Այսինքն՝ բոլորիս եկամուտները միջին հաշվով 9 %-ով ավելացել են. դա հրաշալի թիվ է: Բայց եթե այդ 9 %-ից ընդամենը 2 %-ի եկամուտն է ավելացել, ուրեմն բան չի փոխվել, քանի որ, բնականաբար, ոչինչ չասող թիվ է: Տնտեսության ցուցանիշները խիստ տարբերվում են սովորական թվաբանական ցուցանիշներից: Այսինքն՝ խիստ կարևոր է հիմնավորել, թե բոլոր ոլորտներում ներառական կառուցվածքն ապահովվա՞ծ է, թե՞ ոչ, և գրանցված արդյունքները շարունակական աճ պետք է ապահովե՞ն, թե՞ ոչ: 

- Մասնագետները խոսում են նաև ներդրումային քաղաքականության ձախողման մասին: Ի՞նչ կասեիք այս առումով: Կառավարությունն ի՞նչ քայլեր պետք է ձեռնարկի:

- Պետք է նշեմ, որ ներդրումները այս պահին բավարար չեն: Այն սպասումները, որոնք, թվում է, թե հեղափոխությունից հետո պետք է իրականանային, չարդարացան: Ներդրումային ֆոնդերն ընդհանրապես ձևավորվում են այլ սկզբունքով: Առաջին հերթին ուսումնասիրվում է շահութաբերությունը: Ներդրողներին չի հետաքրքրում՝ դու հեղափոխություն արել ես, թե չես արել. նրանց հետաքրքրում է շահութաբերությունը: Եթե նախկինում մոնոպոլիզացված վիճակ էր, և այդ պատճառով ներդրումներըն ուշանում էին, հիմա մարդիկ ասում են՝ եթե ոլորտը փակ է, ես որտե՞ղ ներդնեմ այդ գումարները: Վերացրեք մենաշնորհը, որ ես կարողանամ վստահաբար ներդրումներ անել: Եթե մոնոպոլիաները չեն վերահսկվելու, ներդրումներ էլի չեն լինելու, որովհետև ներդրումներ արվում են ազատ տնտեսական մրցակցության մեջ: Ներդրողը իր գումարները չի ներդնի մի երկրում, որտեղ մոնոպոլիա է առկա, իսկ մոլոպոլիստը իր երկրում շատ ավելի ուժեղ է, քան ցանկացած ներդրող: 

- Պարոն Բագրատյան, անդրադառնանք սահմանադրական բարեփոխումների առաջիկա հանրաքվեին.  Ձեզ չի՞ մտահոգում, որ ոչ-ը և բոյկոտը նույնականացվում են հանրության կողմից: ԲՀԿ-ը ավելի ազնիվ չէ՞ր գտնվի, եթե հանդես գար որպես ոչ-ի կողմնակից:

- Բացի այո-ից և ոչ-ից կա երրորդ տարբերակ՝ բոյկոտի տարբերակը: Բոյկոտը ակտիվ քարոզելու է չմասնակցելու տարբերակը և հանրությանը բացատրելու է, թե այո-ի դեպքում ինչ կունենան, ոչ-ի դեպքում՝ ինչ, մնացածը քաղաքացին պետք է որոշի: Բոյկոտի դեպքում իրավունք ունես քարոզելու չմասնակցել: Այն քաղաքական ուժը, որը հայտարարել է, որ չի մասնակցելու, իրավունք չունի մասնակցել:

- Չե՞ք կարծում, որ ձեր քաղաքական ուժի դիրքորոշումը հիմնավորելու փոխարեն տալիս եք բոյկոտի տեսական սահմանումը:

- Դա նաև իրավական բացատրությունն է: Քաղաքական իմաստով բոյկոտը հենց դա է, երբ դու լեգալ իրավունք ես ձեռք բերում քարոզելու:

- Իսկ հանձնաժողովներում անդամներ չունենալու ձեր իրավունքից հրաժարվելը ինչպե՞ս կմեկնաբանեիք այն դեպքում, երբ ՀՅԴ-ն ևս ունենալու է ներկայացուցիչներ:

- Դա նպաստելու է, որպեսզի ոչ-ի կողմնակիցները ունենան անաչառ գնահատական: ՀՅԴ-ն, օրինակ, իր ներկայացուցիչների միջոցով փորձելու է ճշտել այո-ի օրինականությունը: Եթե հանձնաժողովի անդամ չես ներկայացնում, դու այդ նպատակը չես հետապնդում: Այսինքն ոչ այո-ի խնդիր ես դրել, ոչ՝ ոչ-ի: Դու ընդունում ես ժողովրդի քվեարկությունը. սրանք են խաղի կանոնները: Չմասնակցելը և բոյկոտելը նույնականացնել չի կարելի, և սխալվում են այն քաղաքական գործիչները, ովքեր նույնականացնում են:

Մելանյա Ծառուկյան

ՎԱՐԿԱՆԻՇ

   3050 ԴԻՏՈՒՄ

Տարածեք

ՆՄԱՆԱՏԻՊ ՆՅՈՒԹԵՐ
Դեպի ՎԵՐ